Annelie van Eijk: ‘Mijn Spirituele Natuur’.

Annelie van Eijk; zij is healer en bloesemtherapeute en al van jongs af aan geïnteresseerd in spiritualiteit. Deze healingmethode heeft zich de afgelopen 25 jaar pas écht goed ontwikkeld. Van haar ouders heeft ze de liefde voor de natuur meegegeven, een geschenk waarvoor Annelie  zeer dankbaar is.

Annelie doet op haar website verslag over haar leerproces om zichzelf dagelijks en heel bewust, een essentieel onderdeel te laten uitmaken van de natuur.

Haar website ‘Mijn Spirituele Natuur’ bestaat sinds 1999 en kenmerkt zich door een warme, persoonlijke maar vooral oprechte beschrijving van deze ontwikkeling die Annelie doormaakt. Haar website volgt hierdoor als het ware de persoonlijke groei van Annelie op de voet.

Via de website van Annelie kwam ikzelf zo’n 10 jaar geleden weer in dieper contact met het fenomeen graancirkels, waarvoor ik haar op mijn beurt nog steeds dankbaar ben. In het onderstaande interview krijg je een mooi beeld van haar.

Door mijn hoge gevoeligheid is de natuur met zijn heerlijke, fijnere energie ook altijd dé plek om weer bij te tanken. Daar heb ik stapje voor stapje geleerd om met de natuur te communiceren.

In mijn praktijk werkte ik al snel samen met de energieën van de natuur, zoals die van de kristallen, het water, de bomen uit de buurt en de zon. Maar ik werd ook steeds vaker in de natuur aan het ‘werk’ gezet op de meest onverwachte momenten. Gewoon zomaar tijdens een wandeling in het bos, maar ook tijdens vakanties in het buitenland zoals in Kroatië en Frankrijk.

December 2008 kwam voor mij eigenlijk de omslag. Midden in een spelletje rummikub werd ik ‘s avonds naar buiten geleid, het donkere, koude strand van Narbonne op, terwijl de wind me om de oren blies. Daar werkte ik samen met de Grote Deva boven de stad Narbonne, de wezens van de zee en de rotsen om de energie op die plek te transformeren.

Dat was voor mij zo’n krachtige ervaring en ik voelde me zó als nooit tevoren op mijn plaats, dat ik sinds kort besloten heb de praktijk even te laten voor wat die is zodat ik me meer op de natuur kan richten. Hoe dit verder zal gaan is nog even afwachten.

Wat zijn natuurwezens? 
“Anderen zullen het ongetwijfeld beter kunnen verwoorden dan ik, maar naar mijn idee zijn het dé energiewerkers, dé Lichtwerkers in en om de materie.

Maar voor mij echter staan ze nooit op zichzelf, als de eenling zoals de mens zich kan voelen, maar is er in mijn contact altijd het gevoel aanwezig van meerderen, van het grotere geheel. Eén groot samenwerkings-verband. Daardoor is het mijns inziens dan ook niet te doen om ze te categoriseren en dus praat ik ook veel liever over natuurenergieën omdat dit woord veel meer de eenheid aangeeft die ze vormen.”

Hoe ben jij met natuurwezens in aanraking gekomen? Hoe verloopt dat contact?
Mijn allereerste contact met de natuur is al van vele jaren geleden toen ik de krachtige energie van een boom voelde. Maar het heeft nog een hele tijd geduurd voordat ik me daadwerkelijk met natuurwezens bezig ging houden. Ik had eerst nog een weg te gaan in het communiceren en te leren hoe de ‘andere’ energie dan ikzelf aanvoelt.

Later kwamen tijdens dat communiceren energieën naar voren die je zou kunnen benoemen als nimfen, vuurwezens, kabouters, al houd ik eigenlijk niet zo van die uitdrukking omdat mensen dan gelijk een beeld krijgen van mannetjes met puntmutsen zoals uit de verhalen. Tijdens een gesprek met een kabouterwezen liet deze zich aan mij ‘zien’ in zijn eigenlijke spiraalvormige energie met prachtige gouden en groene kleuren en zo denk ik liever aan ze. Geen vorm maar pure energie.

Voor mij is het dus allemaal bewustzijn met een unieke energie. Soms heel licht en vrolijk, soms enorm krachtig, soms klein in omvang en soms heel groot, maar eigenlijk nooit met allerlei negatieve menselijke eigenschappen zoals die in de verhaaltjes voorkomen.

En het is niet zo dat ik naar het bos ga en denk, zo nu ga ik eens contact maken met dat of dat natuurwezen. Ik laat het meestal komen zoals het op dat moment komt. Dat voelt voor mij het fijnste.

Waarom staat niet iedereen in verbinding met natuurwezens? 
Hoe kunnen we ze herkennen en hoe leggen we contact? (Heb je misschien concrete oefeningen, rituelen, spreuken e.d.?)

Het is maar waar je interesse naar uitgaat. De één heeft meer met engelen, de ander meer met de natuur. Maar iedereen kan er contact mee maken. Je hoeft er geen speciale ‘gave’ voor te hebben. Die is bij iedereen aanwezig. En is je eigen prachtige lichaam niet ook één en al natuur?

Contact leggen is het makkelijkst als je zelf in een verhoogde staat van Zijn bent, dus als je vreugdevol bent of vol waardering of liefdevol, wanneer je je dus in een lichtere vibratie bevindt. En alhoewel velen waarde hechten, en zich prettig voelen bij rituelen, spreuken en dergelijke, zijn die totaal niet nodig om contact te kunnen leggen met de natuurenergieën. Liefde en respect voor de natuur, de intentie om contact te leggen en vertrouwen hebben is vaak genoeg.

Hoe herken je natuurwezens? 
“Noem alle positieve eigenschappen maar op die je kunt bedenken en je hebt een idee van hoe de energie van de natuurwezens aanvoelt. En er is geen oordeel, alleen maar liefde, onvoorwaardelijke liefde.

Hoe kunnen wij als mensen de natuurwezens het beste dienen, juist in dit kritieke tijdvlak? Met een liefdevolle houding, met waardering, met aandacht voor al het moois om je heen. De natuurwezens laten ons nu weten:

“Er is geen kritiek punt.
Er is alleen potentie.
Wanneer de mens zich daar ten volle op zou richten,
dan zouden wij zoveel meer mooie dingen kunnen creëren.
Maar het is de mens zelf die zijn aandacht gericht houdt op onvolkomenheden in de natuur,
in de wereld en daardoor creëert hij méér van hetzelfde.”

Wat doen natuurwezens en wat kunnen ze voor ons mensen betekenen; welke boodschap hebben zij voor ons?
“Ik kan me zo voorstellen dat iedereen die met de natuur werkt, of dit nu de landbouwer is of de landschapsarchitect of de bosbeheerder, als iedereen met de natuurenergieën samen zou werken met wederzijds respect voor elkaars behoeftes, dan zou dit voor een veel beter resultaat zorgen qua groei en balans in de natuur.

Dan zouden de bestrijdingsmiddelen ook tot het verleden behoren. Persoonlijk zou ik dat geweldig vinden. Er zijn al boerenbedrijven die dit doen dus het begin is gemaakt. De natuurwezens zijn er klaar voor, nu de mens nog.”

De boodschap die de natuurwezens hierbij graag willen geven is:

“Kom en speel met ons, heb plezier met ons, lééf met ons.
Wij zijn deel van jullie en jullie zijn deel van ons.
Wij kunnen in liefde zoveel moois voor elkaar betekenen.
Kom speel met ons, creëer met ons en vreugde zal ons aller deel zijn.
In liefde samen te werken is wat wij zó graag willen.
Kom speel met ons.”

Annelie van Dijk

Bron: WantToKnow

Hoogsensitiviteit onthuld en omarmd

Synchronisity

Hooggevoelige mensen zijn op Aarde gekomen met een zielegeschiedenis en een energie die vaak fijner is afgestemd dan die van hun omgeving. Als je hooggevoelig bent neem je meer waar, je voelt van alles aan. Je kunt het ook zo zeggen: iedere ziel heeft het vermogen die energie te ervaren die tot zijn of haar beschikking staat, maar bij de één is die meer versluierd dan de ander.

Je kunt zeggen dat hooggevoeligheid een ontwikkelde energie is. Het is een energie van het hart, een energie die gericht is op verbinding, op begrip en liefde. Hooggevoelige mensen verlangen ernaar een meer harmonieuze vreedzame omgeving te scheppen waarin ze echt kunnen delen met elkaar. Waar je eerlijk en open met elkaar kunnen uitwisselen.

Eigenlijk is het een verlangen naar het paradijs of de Hemel op Aarde. En iets willen doen om de Hemel op Aarde te willen brengen. 

Aan de ene kant neem je waar als een hoogontwikkeld wezen, voel je veel en wil je de ander tot steun zijn - de meeste hooggevoelige mensen zijn natuurlijke helers. Aan de andere kant is veel informatie ongefilterd binnengekomen vanuit de oude energie, informatie die veelal gebaseerd is op angst, op controle houden en macht. Er was iets wat niet mee-resoneerde met jou. Je werd niet helemaal herkend, sterker nog: het belangrijkste deel van jou werd niet herkend in je omgeving.

Als je voelt dat wat jij te bieden hebt niet ontvangen wordt, dat dit niet goed aankomt, dan grijp je terug op oude stukken in jezelf, zoals bijvoorbeeld het kind in je dat in een soort wanhoop schiet en allerlei maatregelen gaat nemen die je verder van huis brengen. Je gaat dan bijvoorbeeld teveel je best doen voor anderen, teveel verantwoordelijkheid nemen, of jezelf doorlopend beoordelen en bekritiseren.

“Het zal wel aan mij liggen, ik ben niet goed genoeg, ik moet mij aanpassen”, en zo zie je dat je het mooiste stuk in jezelf dan eigenlijk te grabbel gooit. Vervolgens voel je je slecht over jezelf, en ook leeg en uitgeput. Want als je niet jezelf mag zijn, in dat gevoelige stuk wat zo bij je hoort, in die hoger ontwikkelde energie, wat moet je dan?

Dat is de kunst van het hooggevoelig zijn hier en nu op Aarde: dat je werkelijk bij jezelf kunt zijn en je je (naast verbinden) ook totaal kunt losmaken van je omgeving. En daarmee bedoelen we vooral losmaken van de oude energie in je omgeving die nog mee-vibreert op angst en controle.

Hoogsensitieve mensen zijn pioniers

Het eerste is de gevoeligheid zelf, dus het waarnemen van emoties en stemmingen buiten je. Het tweede ding is: wat doe je daarmee? Hoe reageer je daarop? 

Gevoeligheid wil eigenlijk alleen zeggen dat je veel voelt en waarneemt. Maar dat is het probleem niet. Het probleem is dat je de gevoelens en energieën van anderen niet door je heen kunt laten stromen, maar dat je ze vasthoudt.

Sterrenkinderen, pas geboren “nieuwetijdskinderen”, maar ook vele 30-ers, zijn als lichtwezens uit andere sterrenstelsels allemaal hier op Aarde geboren als gevoelige kinderen, die meer waarnamen dan hun ouders. Bij veel zit er (een) pijn uit de jeugd, waar je op dat moment als kind niet uitkwam.

Door mee te lijden met je vader of moeder of je familie, lijk je een stuk van hun last op je te nemen en op te lossen, en het was ook vaak de enige manier om aansluiting te vinden met de omgeving. Dus je verlaagde eigenlijk je energetische trilling, om van dienst te kunnen zijn, om een verbinding te maken. 

In heel veel mensen is een soort “helpsyndroom” ontstaan: je voelt de energie van de ander, en automatisch wil je je inzetten voor de ander en gaan helpen.

Veel mensen hebben naar substituten gezocht als kind, om zich toch een beetje goed te voelen, een beetje veilig te voelen. En daar ligt de werkelijke uitdaging voor alle hooggevoeligen. Om dat stuk uit het verleden, je pijnlichaam (naar Eckhart Tolle) of je innerlijk kind te gaan leren begrijpen en om dat vrij te maken. Dat is namelijk wat nu vaak blokkeert om echt vrij en vreugdevol te genieten van je hooggevoeligheid en van het leven hier op Aarde.

Door Drs. Bea van Wierst